یکی بود یکی نبود قصه هام

من تو رو،از ته جون و دل میخوام

آره ماه شب من ،دار و ندار من تویی

 تو نباش دنیا رو،من دیگه واسه کی بخوام

حرف قلب من اینه،به پات می افتم شب و روز

تو بیا پیشم بمون،بشو پریه قصه هام

من که ترسی ندارم، داد میزنم پیش همه

آی هوار!! دوسش دارم، عزیزمو خیلی میخوام

پس  بیا یکی بشم، دستاتو دست من بده

تو بشو طنین شادی، توی آهنگ صدام

چه زود کردي منو بازم فراموش             چراغ قلب تو کردي تو خاموش

  تو حرف تو  همش مكر و فريب بود  

تو عشق كاغذي مون يك رقيب بود

چه قولايي داديم تو نامه هامون       ولي بعدش چه زود بشكست دلامون

       تو تنهاي،فقط همدم تو بودي       

 ولي ديدم دروغ بود ،يار نبودي

برات من گريه كردم ،تو نديدي          به بارون خنده كردم، باز نديدي

     تموم آرزوهامو پروندي       

با اون غريبه رفتي و نموندي

باز م شعرو نخونده پاره كردي               من آواره رو بيچاره كردي

وقتي رفتم كسي بدرقه ام نكرد          وقتي رفتم كسي چشم به راه نبود

حتي اون كوچه ي خيسه سايه دار        با من همراهي نكرد، رفيق نبود

كسي اشك چشمامو تو شب نديد            اين دلم واسه كسي عزيز نبود

آره بود و نبودم فرقي نداشت                   كسي دلواپس اين دلم نبود

من دارم تو پیچ  جاده گم ميشم                 شدم ابری زیر گنبد کبود 

تو نذار اسير دست شب بشم               تو نگو برو ،كه قسمتت نبود

ديگه اين دستاي من, ناي نوشتن نداره       ديگه اين چشماي من ,حرف واسه گفتن نداره

بس كه واسه اين دلم، شعراي غمگين سرودم        خورشید و روزا میبینه، اما باور نداره

نميدونم چشم به راهه کی نشستم شب و روز!        تا سحر چشام به راه، دل كه آروم نداره

اونقدر آرزو داشتم ,با خودم به گور                  ديگه اين قبر سياه،جایی واسه من نداره

چرا هيشكي نميخواد حرف دلم رو بشنوه؟         چرا هيچ گوشي ديگه، ناي شنيدن نداره؟

  باورم نیست توی هر سینه دلی وجود داره     

        ديگه ديونه شدم ، حرف دیگه فایده نداره!!           

غروب ديديم ، خورشيد به گريه افتاد          اشكاش طلا شد، توي دريا افتاد

ديدم كه آسمون تنش سرخ شده           شب كه اومده ، نيومدش گمشده

ديدم شب از راه كه رسيد ،صدا مُرد

رنگ و شب از زمين گرفت، گُلي مُرد

ديدم كه چهره ها همه عوض شد

از اين كه بود، دنياي ما، بدتر شد

ديدم به جاي چهچه قناري                      رقص پرستو ،آب بازيه ماهي

فقط صداي خش خش و يه جغده        انگار يادم رفته كه كي چي گفته

ديدم كوير چه زودي خوابش گرفت

بازم چشام واسه تو گريه اش گرفت

دلم بازم تنگه واسه تو يارم

ديدم نباشي يه شبِ سياهم

طاقت گریه هاتو من ندارم              بعد خدا،غیر تو هیچ ندارم

 نذار غبار غم بیاد تو چشمات     بخند که من گریه رو دوست ندارم

 بذار خوشی رو ببینم تو چشمات         نذار بازم دوباره کم بیارم

 گلم،تمومه هستی ام ز دنیا          بی تو خزون،با تو خودِ بهارم

 عزیز دل نازک من،با وفا          بمون واسم،نگی دوست ندارم!

 یه وقت تو تنهام نذاری تو شعرام      من بمیرم!!این دفعه جا نذارم